Κε Ακη μου πολυ λυπαμαι...

Πολύ Μεγάλη Εβδομάδα η φετινή. Ποιος την περίμενε τέτοια προσομοίωση. Άκης στο Σταυρό του μαρτυρίου μετά Βαΐων και Κλάδων και χωρίς ανάσταση ( προς το παρόν δηλαδή γιατί έχουμε και σαράντα μέρες μέχρι της αναλήψεως). Μπορεί να αναστηθεί πιο μετά. Πάντως το περισσότερο αδίκημα έχει παραγραφεί. Έχει μείνει ένα κομμάτι αλλά θα δούμε τι θα κάνει ο Μεγαλοδύναμος για να το εξαφανίσει. Κι αυτή η δικαιοσύνη πριν τις εκλογές και παρόλο το Πάσχα μια χαρά λειτούργησε... Φοβερά εφέ. Και σκηνοθεσία και κάστινγκ ... Και προβλέπεται και ανατρεπτικό τέλος αλλά μετά τις εκλογές. Όχι δεν είναι για δημιουργία εντυπώσεων , ούτε για ψηφοθηρικούς σκοπούς και μην ακούω αηδίες. Τι θέλετε να ξαναέχουμε τα "Χριστοφορακου εξαφανίσματα "; Να γίνει ρεζίλι η ελληνική δικαιοσύνη; Αυτά θέλετε; Τι κι αν είναι Πάσχα και μια ανάσα πριν τις εκλογές; Η ελληνική δικαιοσύνη δεν τα καταλαβαίνει αυτά. Τώρα βρέθηκαν τα στοιχεία τώρα θα γίνουν οι προφυλακίσεις. Οι αποφυλακίσεις μετά... Όχι πριν. Πάντως κε Άκη μου πολύ λυπάμαι, γιατί όσο και να πεις η διαπόμπευση όσο σικέ και να 'ναι, όσο πολιτικός και να ' σαι δε μπορεί θα τσούζει κε Άκη μου. Επίσης κε Άκη μου δε γίνεται να μην πληρώσεις ποτέ. Η ώρα της κρίσης έρχεται για όλους κε Άκη μου. Καλές διακοπές λοιπόν στα εξωτικά κελιά που θα παραθερίσετε. Απολαύστε το όσο μπορείτε γιατί να ειστέ σίγουρος δε θα είναι για πολύ στην Ελλάδα είμαστε ....

Ειμαστε από καλή γενιά....

Μια άλλη διαμαρτυρία κατά της κρίσης... Ποιητική διαμαρτυρία... Πόσο οξύμωρο και λεκτικά και σημειολογικά... Γενικότερα η ποίηση φαντάζει αταίριαστη... Τι σχέση έχει η ποίηση με τα πεζά.. μνημόνια που φέραν την κρίση! Η ποίηση ... με την πεζή πραγματικότητα που μας έφτιαξαν οι σωτήρες. Σωτήρες των τραπεζών. Κατακρεουργημένοι μισθοί για μικρές δόσεις ψευδοτόνωσης , για δευτερόλεπτα παράτασης στο πεθαμένο τραπεζοκαταστημα. Ψευτοζωη στις αγορές χαλάρωμα λίγων στιγμών και μετά... Φτου κι απ' την αρχή. Διαμαρτυρηθείτε ποιητές να μην έρθει ο Νταλάρας να μας εκφράσει την αμέριστη συμπαράσταση του στο χάλι μας... Διαμαρτυρηθείτε όχι γιατί σας τραγουδάει αλλά γιατί υποκρίνεται ότι διέφυγε απ' το λήθαργο της ευκαταστασίας του. Δε χρειάζεται να πεις κάτι παλιό ίνδαλμα μου . Δε χρειάζεται σήμερα να γίνεις "παλιοϊνδαλμα". Δε σου ζητήσαμε να χαλάσεις το σπίτι σου. Απλά μείνε μέσα. Ναι όταν λέει ο Βενιζέλος ότι έχουμε ευθύνες εσένα  και τους φίλους σου εννοεί. Εμείς δεν είπαμε τίποτα. Άλλωστε σε είχαμε ξεχάσει. Εσύ που σε θυμήθηκες.

Υ.Γ. Μα να μην έχει μείνει τίποτα από την αγάπη που σου είχα?

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροι...

Απο τη μέρα που ψήφησαν το μνημόνιο2 κλαίω. Κλαίω την Ελλάδα. Τώρα το συνειδητοποίησα. Εβλεπα αλλά τώρα κατάλαβα. Δεν ντρέπομαι. Δεν έχω καμμια συμμετοχή στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας. Δε ζητησα ποτέ τίποτα. Καμμία χάρη. Κανένα ρουσφέτι. Εχω έναν σταυρό στο χέρι και πορεύομαι. Κι έτσι συνεχίζω. Και δε μπορεί κανένας Βενιζέλος να μου δημιουργεί ενοχες. ΔΕ  φταιω εγώ. Εμαθα να επιβιώνω σε ένα σάπιο συστημα και να κάνω χίλιους ελιγμους για να διασχίσω μια ευθεία αλλά δε φταίω. Το ξέρω οτι κανονικά θα έπρεπε να μισώ τους παντες και τα πάντα και να βρίζω την πατρίδα μου. Αλλα δε θελω. Εμένα με άγγιξαν οι αγώνες των προγόνων μου. Ειναι τιμή μου. Ειμαι προιόν του πολιτισμού μου και θα παράγω πολιτισμό για την επομενη γενιά. Δε με νόιάζουν ούτε οι πολυεθνικές ουτε οι τράπεζες. Δεν κάνω μπότοξ. Ουτε στη μούρη μου ουτε στην ψυχή μου. Κάνω τη δουλειά μου με ταπεινότητα και τιμιότητα όσο κι αν ακούγεται παρωχημενο και γραφικό. Δεν ψάχνω το δίκιο μου. Ουτε η φύση εχει δικαιοσύνη. Ασε με ήσυχη χοντράνθρωπε. Μέσα κι εξω. Που θα παίξεις με τις ενοχές μου. Παλιοτελιομανη του συνταγματος. Που θα ευχαριστήσεις και το Θεοδωράκη και το Γλέζο. Πλυνε το στόμα σου. Κολητε του Σόιμπλε. Που θα μιλήσεις εσυ για ενοχές. Που η μόνη σου ενοχή ειναι οτι δε μπόρεσες να φας τεταρτη μακαροναδα. Παχύδερμο. Δοσιλογε του κερατά. Καμμία φωνη. Μόνο μια μικρή γέρικη υποταγμένη φωνούλα σε υπερασπίστηκε καημένη και χιλιοβασανισμένη Ελληνική τιμή. Ο κ. Κακλαμανης . Δεν μπορω να μην υποταχθω ειπε αλλα δεν επιτρεπω σε κανενα να με βεβηλωνει. Ετσι αισθανομαι κι εγω κυριε Κακλαμάνη. Δεν επιτρεπω σε κανενα να βεβηλωνει την τιμη και την υπόληψη μου . Ειναι το μονο που έχω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!     

Αυτόν το δήμιο ποιος τον έφτιαξε?

  Έχω απορία... Απορώ... Αναρωτιέμαι... Κάθε μέρα σκέφτομαι... Προσπαθώ να θυμηθώ πώς ξεκίνησαν όλα , πότε ήρθε η κρίση , πότε γίναμε κακοί, πότε ανακάλυψαν οτι είμαστε καταχραστές του ευρωπαϊκού χρήματος? Είμαι εγώ καταχραστής, είσαι εσύ καταχραστής , είναι και αυτός καταχραστής. Πω , πω πόσο ντρέπομαι που ενώ ο Γερμανός δούλευε εγώ καταβρόχθιζα ευρωπαϊκή στήριξη!!! Καταβρόχθιζα και να 'μαι τώρα σαν τον Πάγκαλο έγινα. Μαζί τα φάγαμε , ...να μάθετε. Τι να κάνω τώρα που είμαι γεμάτος ενοχές?  Ούτε να εξεγερθώ δεν μπορώ. Εξεγείρεται ο αδικημένος. Εγώ δεν ανήκω σ' αυτήν την κατηγορία. Τι να κάνω. Κάτι πρέπει να κάνω. Κάνω υπομονη. Αντέχω. Είναι το μόνο που έχω καταφέρει. Αλλά κάτι μου λέει πως υπάρχει αυτό που πρέπει να κάνω. Ψάχνω. Σκέφτομαι. Αρχίζω και θυμάμαι. Εγώ ήμουν και ζωγράφιζα. Ελεύθερο θέμα. Δεν καταλάβαινα τι αποτύπωνα στο χαρτί. Μόνο του έβγαινε ήταν διασκεδαστικό. Διασκέδαζα. Ή έτσι νόμιζα. Στην αρχή ένα μεγάλο χοντρό γερμανικό χέρι, μετά μια αμερικανικη κοιλιά, μια γαλλική μύτη και μια εγγλέζικη ακρίβεια και να το άλλο χέρι και ο μπαλτάς έτοιμος να με διαμελίσει εμένα και τη μιαρή καταγωγή μου εμένα και το αναθεματισμένο ελληνικό μου γένος να μη μείνει τίποτα γιατι ειναι μεγαλο το χρέος . Ειναι πολλα τα λεφτά. ΑΑΑΑΑ!!!!!! Ο δήμιός μου είναι . Αυτός είναι. Η ζωγραφιά μου. Τότε που διακέδαζα. Έτσι νόμιζα. Αλλα εγώ ζωγράφισα το δήμιό μου !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  

Θεία Δίκη

Πάλι παρατηρώ, πάλι μου ειναι δύσκολο που παρατηρώ. Την αρένα του 2011. Ακομα αρένα. Δε χορτασε ο ανθρωπος μονομαχίες ; Ακόμα αρένα. Ατελιωτη χωρίς οικτο, με γνωμωνα τη διαχρονική αιμοδιψία . Σκοτώστε τον, ακρωτηριάστε τον , διαπομπευστε τον. Τρομακτικό. Τι ειναι χειρότερο οι νεκροι που σκορπισε αυτός ή ο διασυρμός του δικού του πτώματος και οι χοροι πάνω στο χαμένο κουφάρι του; Χωρις δίκη , χωρίς ετυμυγορία, πιο αγριοι από τους βάρβαρους εχθρούς. Παραβιάστε τα όλα και ξεκοιλιάστε τον. Πέρα από καθε νόμο. Παρά το νόμο. Αντίποινα από το κατά τα άλλα λικνο της δημοκρατίας. Αντίποινα παρα το νόμο. Αυτό ήταν το σωστό , ήταν τρομοκράτης και σκοτωσε τοσους ανθρώπους . Μα υπαρχει το δικαστήριο αλλα δεν έφτανε. Δεν ειχε οπτικά εφε και δεν ταιριάζει στην αμερικάνικη κουλτούρα. Κι εγω προσπαθώ να ζήσω ήσηχα κατω από τον ηχο των F- 16 που πανε να τακτοποιήσουν αλλες εκρεμότητες υπό την αιγίδα και στα πλαίσια της αμερικάνικης κυριαρχίας. Απορω γιατι να φοβαμαι τις κατσαρίδες, εχει τοσα αλλα γυρω. Ευτχως τον Στρος καν τον επιασαν . Οι κατηγορίες βεβαια ειναι πολυ ελαφρές , συγκρητικά με τα εγκλήματα του, αλλα τον επιασαν. Βεβαια σε αυτό το ιδεώδες κράτος το πιο ισχυρο εκλημα ηταν το πηδημα του Στρος Καν. Ακομη και σα συμβολισμός καλό ειναι. Θεια δίκη!

Απάντηση στην Τροικα απο Γιωργάκη!

Ειμαι βαθυτατα συγκινημένη με την εξής δήλωση Γιωργακη: «Εχω κάνει μια συγκεκριμένη πρόταση για τη δημόσια γη», συνέχισε ο πρωθυπουργός. «Είναι η απαγόρευση πώλησης και μεταβίβασης της δημόσιας γης - δεν μιλάω για την περιουσία, μιλάω για τη δημόσια γη, είναι πολύ συγκεκριμένο. Και η πρόταση αυτή, είναι και ιστορική, είναι και ξεκάθαρη, και αποτελεί και κατάκτηση για την ελληνική Πολιτεία».

Καταλάβατε έτσι ;  Μιλάει μόνο για γη. Την περιουσία ξεχάστε τη. Και μου δημιουργειται το ερώτημα αγαπητε συναθλητη της Μπιρμπίλη, τα κοιτάσματα πετρελαιου συγκαταλέγονται στην περιουσία;

Το οχυρό....

Αυτές τις μέρες έχω αυτοεξοριστεί στο σπίτι μου. Δεν αισθάνομαι ότι μου συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο απλά μόνο στο σπίτι μου αισθάνομαι ασφαλής. Ένας ειδικός θα έδινε χαρακτηρισμό... Κατάθλιψη , αγοραφοβία κ.λ.π. Εγώ το λέω οχυρό. Έχω κλειστεί στο οχυρό μου, δεν ανοίγω για κανένα λόγω την τηλεόραση επιλέγω τις πληροφορίες που δέχομαι , τους ανθρώπους που επικοινωνώ και συνεχίζω την καθημερινότητά μου απελευθερωμένη από τα σκουπίδια... Άλλαξα τρόπο και τόπο... Απαλλάχτηκα από τους εισβολείς. Άφησα έξω το δικό μου ΔΝΤ που με καταδυνάστευε. Όχι ότι δεν συνεχίζω να το πληρώνω . Με το παραπάνω μάλιστα. Απλά τώρα δεν είναι ανάγκη να βλέπω κάθε μέρα τα μούτρα του... Και το καλύτερο? Τώρα ξαναποκτώ την εσωτερική γαλήνη που μου είχε κλέψει. Τώρα αποκτώ τη γαλήνη που ποτέ δεν είχα. Και τώρα καταλαβαίνω ότι το ΔΝΤ δε φταίει από μόνο του. Εμείς του δίνουμε παραπάνω αξία. Ο φόβος μας. Κι εγώ υποφέρω όσο κι εσύ. Απλά εγώ το κάνω με στυλ. Και δε σταματάω να παλεύω. Και δεν αφήνω το φόβο να με κυριεύσει. Μακάρι να μπορούσε να κάνει το ίδιο και η Εθνική Οικονομία. Αλλά δυστυχώς είναι όμηρος και οι όμηροι δεν μπορούν να ονειρεύονται οχυρά...