Περιμένοντας στην ουρά έχεις την ευκαιρία να παρατηρείς πολύ σπουδαία πράγματα ( ειδικά όταν αυτή η ουρά βρίσκεται σε λαοφιλή τράπεζα) ... Είναι μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας. Αν ήμουν δημοσιογράφος (θεός φυλάξει) δε θα έκανα γκάλοπ στη λαϊκές αγορές αλλά σ' αυτήν την ουρά ... Εκεί λοιπόν που περίμενα με το χαρτάκι μου που έγραφε ότι θα ερχόταν η σειρά μου μετά από 800 νούμερα χάζευα γύρω μου...
Οι αγαπημένοι μου σ΄αυτην την περίπτωση είναι οι συνταξιούχοι. Οι οποίοι από τη μια με διασκεδάζουν κι από την άλλη μου σκίζεται η καρδιά να τους ακούω να λένε πόσο δύσκολα τα βγάζουν πέρα. Είναι μεγάλη αδικία να ζεις με άγχος τα τελευταία χρόνια της ζωής σου και να ξέρεις ότι όλοι σου τη ζωή δούλευες με στόχο να βγεις στη σύνταξη και να ξεκουραστείς και να έχεις αυτό που λέμε ήσυχα γηρατειά. Έχουν και την πλάκα τους βέβαια όταν αρχίζουν να αναλύουν εξετάσεις και φάρμακα . Ειδικά αυτόν τον καιρό έχουν μεγάλη αγωνία. Αυτόν τον δύσκολο καιρό. Ανησυχούν και για τα παιδιά τους που άλλα είναι άνεργα, άλλα τα συντηρούν, άλλα τους συντηρούν...
Παραδίπλα οι άνεργοι που ήρθαν να πάρουν το επίδομα , άλλος με ένα παιδί άλλος με τέσσερα άλλος ορκισμένος τεμπέλης και όλοι αυτοί με την ίδια αγωνία. Α και οι μαμάδες με τα καρότσια που ήρθαν να πληρώσουν τη δόση ( του στεγαστικού, του καταναλωτικού, του στερεοφωνικού, του αυτοκινήτου, της κάρτας κλπ) και τα μικρά που τρέχουν στο διάδρομο και ρωτάνε και οι μαμάδες εξηγούν... και βλέποντάς τα θυμάσαι τελικά τι είναι σημαντικό σ' αυτή τη ζωή.
Α και οι κύριοι επιχειρηματίες , το αγαπημένο μου εμετικό, ήρθαν για να βάλουν επιταγές στον αλληλόχρεο , όχι με μεγάλη ευκολία τώρα πια βέβαια πάνε οι μέρες της δόξας ζορίσανε τα πράγματα κι αυτοί είναι οι τελευταίοι των Μοϊκανών , αυτοί που αντέχουν ακόμα (οι καλύτεροι ) Αυτών οι γυναίκες ακόμα ψωνίζουν από τα επώνυμα μαγαζιά (κι αυτές οι τελευταίες είναι) , χαμπάρι δεν έχουν πάρει από το γενικότερο κλίμα...
Που και που βλέπω διαφημίσεις της τράπεζας στην τεράστια οθόνη που έχει στον τοίχο... Παράλληλα περνάνε ειδήσεις σε τίτλους. Να μια υπέροχη είδηση ο Λοβέρδος έκανε πρόβλεψη για το 2011: θα είναι λέει η πιο δύσκολη χρόνια μετά τη μεταπολίτευση . Είναι αυτό που λέμε βγήκε ο υπουργός και μας ευχήθηκε κακή χρονιά . Είδατε τώρα τι θα πει να μην έχει ο μπροστάρης γνώσεις ψυχολογίας ή έστω να μην είναι μάνα ? ( στο χαρακτηρισμό μανα εξαιρούνται η Μέρκελ και η Μπιριμπίλη που τους αφαιρω τον τιτλο λόγω περιορισμενης συναισθηματικής νοημοσύνης ). Γιατί η μάνα μπορεί να ξέρει ότι το παιδί της είναι ανίκανο το καημένο αλλά θα το στηρίξει τουλάχιστον σε βαθμό που να έχει και πολλές πιθανότητες να τα καταφέρει γιατί η μάνα ξέρει ότι αν ξεκινήσει από το πρωί να λέει στο παιδί της ότι δεν θα τα καταφέρει, το βράδυ απλά θα επιβεβαιώσει την πρόβλεψη . Ο Λοβέρδος αυτό δεν το ξέρει. Ελπίζω να μην το ξέρει. Και να ξέρετε αυτόν εγώ τον συμπαθώ αλλά δεν αρκεί η συμπάθεια.
Αλλάζω πεδίο χαζέματος και πέφτω σε κατι μηχανικούς .. αυτοί εδω πληρωνουν τα παραβολα για τις άδειες , τα τελευταία βέβαια γιατί πάει, ανοιγει το επάγγελμα, αυτο ήταν, τη σώζουμε την Ελλάδα από τους απατεώνες τους "κλειστους" ναι αυτους τους "επιστήμονες", ου να μου χαθούν, δεν ντρέπονται, αυτοί φταίνε για την κατάντια του "κρατους" , αυτοί και τα κλειστα τους τα επαγγέλματα... Αλλα τώρα επιτέλους θα γλιτώσουμε... Είναι φοβερο πάντως, όταν ημουν μικρή, ακουγα να λένε αυτός είναι γιατρός, αυτός δικηγόρος, αυτός μηχανικός και το έλεγαν με θαυμασμό και έλεγαν "αααα επιστήμονας" και τώρα αν πεις ότι κάνεις τέτοιο επάγγελμα σε κοιτάζουν με βδελυγμία... Επειδή υπήρξαν καποιοι ασηνειδητοι κερδοσκόποι απαξιώνεται το πιο σημαντικό κομματι του επιστημονικου δυναμικού της χώρας. Εγω έχω ένα πράγμα να απαντήσω σε αυτό το αίσχος . Είναι πολυ δυσκολο να επιβιώσεις σημερα σε αυτά τα επαγγέλματα στην χωρα μας και κάνουμε μεγάλο αγώνα και τουλάχιστον μη σπιλώνετε την επαγγελματική μας τιμή κα Μπιρμπίλη . Παλευουμε με τα θηρία στην αγρια Ζουγκλα της Ελληνικής πραγματικότητας , ειμαστε θυματα της πολυνομίας που επιβάλουν οι κυβερνήσεις και της δικτατορικής αγνοιας των πελατών μας . Θελετε να εξηγησετε εσείς τι είναι η ενεργιακη πιστοποιηση στη θεια μου που θέλει να πουλήσει το σπίτι της κα Μπιρμπίλη? Ζουμε το θέατρο του παραλόγου. Δε γίνεται από τη μια μερα στην άλλη η Αθηνα Ελβετία Μπιρμπίλω... Κι εσυ θα εισαι ελληνίδα βλάχα ειτε εγω κανω ενεργιακές μελετες ειτε όχι.
Πισω στην οθόνη βλέπω μια διαφήμιση στεγαστικού δανειου της τράπεζας που δείχνει μια παραμυθενια ζωή, σε ενα παραμυθένιο σπίτι που αγοράστηκε από την καλή μας τραπεζα με ευνοϊκούς όρους, με ασφάλεια και στοργη, προνομιακό επιτόκιο, ευνόϊκούς όρους , ταβανι και στο σπίτι και στο επιτόκιο και αν δεν μπορειτε δεν πληρώνετε.... ΩΩΩΩ τι καλή τράπεζα και εκεινη η κυρία στις χορηγήσεις μιλάει τόσο φιλικά με το δικηγόρο της τράπεζας για διαταγες πληρωμης και κατασχέσεις και έχει θυμώσει που αργησε να κανει την επιδοση ο δικαστικός επιμελητης.... Ω ποσο αληθεια ήταν αυτή η διαφήμιση!!!!!!
Εχω αρχίσει και λυπάμαι να τους βλέπω όλους αυτους μαζί και μένα μέσα σε μια ασκοπη ουρά, σε μια ασκοπη υπηρεσία να σπαταλάμε τίς πολύτιμες στιγμές μας περιμένοντας . Νομιζω ότι έχουμε ξεχάσει τι περιμέναμε και απλά καθόμαστε στην ουρά... Ωχ μια είδηση τρεχει στην οθόνη. Κατεληξε η εκκλησία ότι τελικά έγινε το Big Bαng με μια μικρή διευκρινηση βέβαια : το Big Bang το έκανε ο Θεός..... Α ηρθε η σειρά μου!!!!!!!!!!!!
Αναρτήσεις
